RSS

Etiket arşivi: umut

Tepeden tırnağa herkes yaralı…

Günlerim bugünlerde gazetecilerle röportaj yaparak geçiyor. Onlara soruyorum, “Mesleğinizi yaparken en çok ne zaman zorlandınız?” ya da “Yapabilmek için neleri feda ediyorsunuz?” diye. Cevaplar muhtelif. Halkın haber alma özgürlüğünü korumak adına işsiz kalma tehlikesi ile girdikleri mücadeleyi, mobingleri, maruz kalmaları, mağdur olmaları konuşuyoruz uzun uzun. Acı kelimeler var, adı geçmeyecek olsa anlatılamayacak hikayeler. Ben tam da bunlarla boğuşurken patladı Ankara’da iki bomba art arda. Resmi rakamlar bir yana, bizden, onlardan, partili ya da çocuk… nefesimiz kesilirken Ankara’da fotomuhabirlik yapan bir arkadaşımın haberi geldi. 20 metre yakınında patlamış bomba ve sarsıntısı ile düştüğü yerden kalkıp fotoğraf çekmeye devam etmiş. Artık daha fazla ne denilebilir ki.

Sosyal medyada uzman psikologlarca “Travma Yaşayan Bireylere Nasıl Destek Oluruz?” yazıları paylaşılıyor. Bir Adli Tıp uzmanının, patlamanın ardından sadece insanlara değil, tüm canlılara ne olduğu/olacağı bilgileri… Travma yaşamayanımız kaldı mı? Canı yanmayanımız, depresyona girmeyenimiz? Hala umuttan bahsedebilenimiz, “mutluyum” diyebilenimiz…

Bugün tepeden tırnağa herkes yaralı.
Bugün kara.
Benim canım Ankara’mda, ülkemde bugün hayat kapkara.
Yarın da öyle olacak, ertesi gün de.
Veysel’in yeşil gözleri gitmiyor gözlerimin önünden.

veysel Diardi

 
 

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , ,

NİCE YILLARA DESTİNA

“Sonlar, insanı hayata bağlayan yepyeni başlangıçlardır” demiş bir yazar. Ama şunları da söylemiş ; “Kimi zaman hayatın karmaşasından başımızı kaldırmak, dertlerimizi geride bırakmak ya da bize zarar veren alışkanlıklarımızdan kurtulmak için bir yol bulmaya çalışırız. Ve bu arayışta en büyük yardımcımız dostlarımız olur. Sadece iyi değil, kötü günde de yanı başımızda duran ve her sonun bir başlangıca vesile olduğunu hatırlatan can dostlarımız”

İşte biz tam da bu yazarın anlattığı gibi bir ekibiz; iyiliğiyle, kötülüğüyle, üzüntüsü ve sevinciyle hayatı paylaşan… İyi ki de böyleyiz. İyi ki de sen bu ekibin bir parçasısın, iyi varsın iyi ki doğdun. Hep bizimle ol, hep ekiple kal, hayatın sana yepyeni umutlar ve mutluluklar getirsin, ekibin yaramaz çocuğu Destina.

_EKİP_

UMUT

Bütün iyi kitapların sonunda

bütün gündüzlerin, bütün gecelerin sonunda

meltemi senden esen

soluğu sende olan

yeni bir başlangıç vardır,

parmağını sürsen elmaya rengini anlarsın

gözünle görsen elmayı sesini duyarsın

onu işitsen yuvarlağı sende kalır

her başlangıçta yeni bir anlam vardır

nedensiz bir çocuk ağlaması bile

çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.

 

Etiketler: , , , , ,

Mazhar Alanson – Benim Hala Umudum Var

İçimizde umudun zerresi olmasa..Nefesimiz önce terkedermiş bizi..Kendiliğinden, veda bile etmeden…Ansızın…

Son zamanlarda dikkat ediyorum, genel ya da kişisel, her türlü konuşmada bir umutsuzluk bir mutsuzluk halleri. Söylemlere bakılırsa, “bitti bu deniz”..Artık gitmeliyiz.

E peki niye hala “burada” sınız? Hem de burada olmaktan delicesine sıkılırken, darallar gelirken, fırsatları kaçırdığınıza pişmanken.

İki basit yanıtı var hala “burada” olmanın ; “ya seviyoruz aslında yerimizi ve razıyız ya da kölesiyiz”.. Ya da bizdensiniz.. Sizin hala umudunuz var.

— silverland

 

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 
%d blogcu bunu beğendi: