RSS

Etiket arşivi: enstrümantal

Kafabindünya – Obi Albüm

Kafabindünya – Binlerce Özür (Klip)

Mikroorganizma’dan sonra “bilinçli tüketici” mi olduk nedir? Daha önce dinlediğimiz müziklerin ismini, cismini kısa süre sonra unutuyorduk. Artık not filan alıyorum burada paylaşmak için. Not almayınca unutuyorum. Benim gibi hafızasında kendi ev telefonunu bile barındırmayan bir adam için, hatırlama süreci pek çok tekrar gerektiriyor ki bazen onun bile başarısız olduğunu söyleyebilirim.

Neyse, yıllar önce dinlemiştim. Geçenlerde bir yerde denk geldi. paylaşayım istedim. Meğer kurulalı 10 sene olmuş bir grup.. İsmi kafabindünya… ama r harfi ile yazılmıyor, bir değil bin sizin anlayacağınız. Türkiye’de pek de popüler olmayan enstrümantal rock müzik yapıyorlar. Sound’ları gayet başarılı. İlk başta proje olarak başlatmışlar. “Bakalım, birkaç kişinin haberi olsun, nasıl tepkiler alacağız” diye ev kayıtlarından da “Öcü” adıyla bir demo çıkarmışlar. Şarkılar internet aracılığıyla hızla yayılınca, adlarından söz ettirir olmuşlar. Ardından ağabeyleri Replikas destek vermiş. Konserler filan derken, 10 yıl sonra artık albüm çıkaralım demişler.

Derken, grubun ilk albümü geçtiğimiz ay çıktı. Obi adını taşıyan ve tamamı enstrümantal 11 şarkıdan oluşan albüm, Peyote Müzik desteğiyle raflarda yerini aldı. Geçen ay albüm lansman konseri de yine Peyote’de olmuş ve okuduğum yorumlara bakılırsa oldukça güzel geçmiş. Bir rock grubunun kurulduktan ancak on yıl sonra albüm çıkarabilmiş olması Türkiye’de müziğe (ki özellikle de rock müziğe) ne kadar önem ve destek verildiğinin de bir göstergesi aslında.

Türkiye’nin ilk post rock gruplarından kafabindünya nın albümü, Albüm EMI dağıtımı D&R da bile bulunabiliyor aklınızda olsun.

Kafabindünya – Platonik Aşk



— Emin

 

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Jane Birkin She Left Home


Ben seninle uzun bir araf yaşadım
Ölümlere gittim geldim diyor.
Sığmam dünya yüzünde bir yere artık.
Nereden geçsem benim değil, kalamam bir yerde.
O demiyor, ben diyorum. Demiyorum, yağmur diyor.
Sana sarılmış kalmış ilk günüm ben. Böyle demişim o gün, bugün öyle diyor.
O günden bir yağmur çiçeği, önümde duruyor.
Bir davul sesi, bir davulun yıllarca titreşen sesi, düz duvardan düşürmüş beni.
Tutunamamaklığım bundan, düşmüşüm, komadan, uzun uzun uzamış kollarım. Kola benzemiyor.
Yerde yatan, komadaki, duvarda tutunmaktan düşen diyor;
Ağlama balım, değmez hiçbir şey senin gözünden akan yaşa.
Komadaki diyor;
Ben hala sarılıyım beline senin. İstanbul n’ey sesi olmuştu o gün bugün üflüyor… Senin yüzün bende, senin yüzün bende. Hâlâ, diyor.
Vurmalı vurmalı o sesler içime değiyor.
Bir müzik parçası çalıyor içerde:
İçimde bir parça; ne kopuyor ne ölüyor.
Gitmek ölüm bana, kalmak haram.
Adını bilmiyordum sonra öğrendim:
She Left Home

Birhan Keskin

— Silverland

 

Etiketler: , , , , , , , , , , , ,

 
%d blogcu bunu beğendi: